Yediyi taşıyan isim

Sheva İbranicede “yedi” demektir; Arapçadaki seb’a ile aynı kökten gelir. Doğu’dan Batı’ya pek çok inanç yedi sayısına ayrı bir yer verdi. Gökler yedi kat yaratıldı; Kâbe çevresinde yedi kez tavaf edilir, Safa ile Merve arasında yedi kez gidilir gelinir; Fâtiha yedi ayettir ve “tekrarlanan yedi” — Seb’u’l-Mesânî — diye anılır. Yedi, bu geleneklerde bütünlüğün ve tamamlanmışlığın adıdır. Sheva da bu anlamı taşır.

Olimpos’tan bir rivayet

Apollon lirini ilk çaldığında yalnızca altı tel varmış, müzik hep eksik kalmış. Gece tanrıçası Nyks, karanlığın içinden yedinci teli getirmiş. Tel takılınca müzik tamamlanmış. Musalar o tele bir ad vermiş: Sheva — geceden gelen yedinci ses.

Bir başka rivayete göre Pleiadlar’ın yedi kız kardeşi, gökyüzüne yükselmeden önce son gecelerini birlikte geçirmiş; o geceye de Sheva denmiş. Kimi bölgede Ülker yıldızlarının doğduğu gece hâlâ “Sheva gecesi” diye anılırmış.

Denizle aşkın kesiştiği yer

Ülker’in yedi yıldızı, Boğa takımyıldızının içinde parlar. Boğa iki tanrının ortak simgesidir: boğaları seven, denizlerin hâkimi Poseidon ile denizin köpüğünden doğan aşk tanrıçası Venüs — Boğa burcunun yöneticisi.

Rivayete göre bir gece Poseidon’un dalgalarıyla Venüs’ün ışığı, yedi yıldızın tam üzerinde kesişmiş. Denizin gücü ile aşkın zarafeti birbirine karışmış, o çapraz noktada yeni bir parıltı doğmuş. Adı yine Sheva: sağlam ama zarif, derin ama sıcak.

Gecenin adı

Kürtçede şeva “…gecesi” demektir. Bir dağ efsanesinde, yılın en uzun gecesinde yedi ocak birden yakılır, her ocağa bir dilek fısıldanırmış; sabaha kadar sönmeyen ocağın dileği gerçek olurmuş. O geceye Şeva Heftan — “Yedilerin Gecesi” denirmiş.